دلنویس سیبیلو دلنوشته – خاطرات – داستان کوتاه – زندگی
آرام و بی صداآمدی در دلم
از هر در که آمدی…
از راه دگر می روی
خوب راه رفتن را بلد شدی نازنینم…
می آیی….
بهم می ریزی…
آشوب بپا می کنی….
و همه چیزم را غارت می کنی…
آرام و بی صدا می روی…
من می مانم و این دل تاراج شده
من می مانم و فوج فوج خاطره
من می مانم و هزار هزار رنج بی شمار
من می مانم و هوای سرد نبودنت..
راستی یادت رفت….
قاب خاطراتت را از دیوار دلم بر نداشتی؟
صندوقچه ی رنج ها را.
هوای سرد نبودنت را…
کاش آنها را هم می ربودی…..
‘#اوسیکا_کندلوسی
@Mahsibilo